نقطه ای از چالشهای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران(5)

 از کوثر ولایت حضرت آیت الله  خامنه ای

                                    

عبرتهای عاشورا:

دنیا همیشه آبستن حوادث تلخ و شیرین است. اما خوشا بحال کسانی که از این رویدادها درسی گرفته و در رو به رو شدن با آنها خود را آماده کرده و با بینش صحیح و حساب شده تصمیمی ارزشمند و قاطع می گیرند. یکی از حوادث مهم تاریخی وقایع تکان دهنده محرم سال ۶۱ هجری است حرکت اصیلی که برای حفظ و زنده نگه داشتن ارزشها و دستآوردهای الهی رسول مکرم اسلام ص و اجرای عدالت اجتماعی و ایجاد جامعهای به دور از هر گونه ستم و تجاوز آغاز شد. حرکتی بر اساس فرامین انسان ساز خدای تبارک وتعالی برای نجات انسانهای اسیر در بند هواهای نفسانی و غرق در فساد و ولنگاری . حرکتی برای جلو گیری از وارونه نشان دادن دستورات وحیانی پیامبر مکرم اسلام ص. ولی چگونه شد که مردم آن روزگار از هشدارهای امام حسین ع درس نگرفتند و او را تنها گذاشتند و حتی بعد از شهادت فرزند پیغمبر ص از خواب غفلت بیدار نشدند و اجازه دادند که خاندان او را نیز به اسیری ببرند؟! آنان با این عمل ننگ خود داغ رسوایی را تا ابد بر پیشانی خویش زدند. اما تکلیف ما که مانده ایم و هر از چند گاهی شعار  یا لیتناکنا معکمسر می دهیم چیست؟ آیا از عبرتهای عاشورا عبرت گرفته ایم؟ برای پند گرفتن از این رویداد بزرگ به سخنان بیدار کننده مقام عظمای ولایت حضرت آیت الله خامنه ای جان می سپاریم:

انحراف از مسیر اصلی:

چطور شد جامعه اسلامی به محوریت پیامبر عظیم الشان ص آن عشق مردم به او آن ایمان عمیق مردم به او آن جامعه ی سرتا پا حماسه و شور دینی ... جامعه ساخته و پرداخته همان مردم حتی بعضی همان کسانیکه دوره های نزدیک به پیامبر را دیده بودند بعد از پنجاه سال کارشان به آنجا رسید که جمع شدند فرزند همین پیامبر را با فجیع رین وضعی کشتند؟ انحراف ! عقب گرد ! بر گشتن به پشت! از این بیشتر چه می شود؟

خطاب زینب س به منحرفان :

مردم کوفه وقتی سر مبارک امام حسین ع را بر روی نیزه مشاهده کردند و دختر علی ع را اسیر دیدند و فاجعه را از نزدیک لمس کردند بنا به ضجه و گریه کردند ( زینب کبری س فرمود اتبکون؟! گریه می کنید ؟! فلارقات الدمعه و لا هدئت الرنه گریه تان تمامی نداشته باشد. و بعد فرمود:انما مثلکم کمثل التی نقضت غزلها من بعد قوه انکاثا تتخدون ایمانکم دخلا بینکم. این همان بر گشت است بر گشت به قهقهرا و عقب گرد . شما مثل  زنی هستید که پشمها یا پنبه ها را مغزل نخ می کند بعد از آنکه این نخها آماده شد دوباره شروع می کند نخها را از نو باز می کند و پنبه می کند! شما در حقیقت نخهای رشته خود را پنبه کردید. این همان بر گشت است این عبرت است. هر جامعه اسلامی در معرض همین خطر است.

عظمت حادثه عاشورا:

اولا حادثه را باید فهمید که چقدر بزرگ است تا دنبال عللش بگردیم. کسی نگوید که حادثه عاشورا بالاخره کشتاری بود چند نفر را کشتند. همان طور که همه ما در زیارت عاشورا می خوانیم:لقد عظمت الرزیه و جلت و عظمت المصیبه مصیبت خیلی بزرگ است رزیه یعنی حادثه بسیار بزرگ . این حادثه خیلی عظیم است . فاجعه خیلی تکان دهنده و بی نظیر است.

بررسی سه دوره زندگی امام حسین ع :

شما ببینید این شخصیتی امام حسین ع که انسان در این سه دوره می شناسد آیا می توان حدس زد که کار این شخصیت به آنجا برسد که در روز عاشورا یک عده از امت جدش او را محاصره کنند و با این وضعیت فجیع او و همه یاران و اصحاب و اهل بیتش را قتل عام بکنند و زنانشا ن را اسیر بگیرند.

این سه دوره یکی دوران حیات پیامبر اکرم ص است. دوم دوران جوانی آن حضرت یعنی دوران بیست و پنج ساله حکومت امیر المومنین است. سوم دوران فترت بیست ساله بعد از شهادت امیر المومنین تا حادثه کربلاست:

الف : کودکی و نوجوانی :در آن دوران زمان پیامبر اکرم ص امام حسین ع عبارت است از کودک نور دیده سوگلی پیامبر ص . پیامبر اکرم ص دختری بنام فاطمه دارد که همه مردم در آن روز می دانند که پیامبر ص فرمود: اگر کسی فاطمه را خشمگین کند خدا را خشمگین کرده است و اگر کسی او را خشنود کند خدا را خشنود کرده است... پیامبر اکرم ص این دختر را در جامعه اسلامی به کسی داده است که از لحاظ افتخارات در درجه اعلاست یعنی علی بن ابیطالب ع او جوان - شجاع- شریف- از همه مومن تر - از همه با سابقه تر- و در همه میدانها حاضر است کسی است که اسلام به شمشیر او می گردد هر جایی که همه در می مانند این جوان جلو می آید گره ها را باز میکند و بن بستها را می شکند. این داماد محبوب عزیزی که محبوبیت او بخاطر خویشاوندی و اینها نیست- بخاطر عظمت شخصیت اوست- پیامبر ص دخترش را به او داده است.

حالا کودکی از اینها متولد شده است و او حسین بن علی است... عزیزترین عزیزان پیامبر ص کسی که رئیس دنیای اسلام حاکم جامعه اسلام و محبوب دل همه مردم او را در آغوش می گیرد و به مسجد می برد... او روی منبر مشغول خطبه خواندن است این بچه پایش به مانعی می گیرد و زمین می افتد پیامبر ص از بالای منبر پایین می آید این بچه را بغل می گیرد و او را آرام می کند.

جوانان اهل بهشتپیامبر ص در باره امام حسن ع و امام حسین ع شش و هفت ساله فرمودند: سیدی شباب اهل الجنه اینها سرور جوانان بهشتند. اینها که هنوز کودکند جوان نیستند اما پیامبر ص می فرماید سرور جوانان اهل بهشتند یعنی در دوران شش و هفت سالگی هم در حد یک جوان است می فهمد - درک می کند- عمل می کند- اقدام می کند- ادب می ورزدو شرافت در همه وجود او موجود می زند.

اگر آنروز کسی می گفت که این کودک بدست امت همین پیامبر بدون هیچ جرم و تخلفی به قتل خواهد رسید برای مردم غیر قابل باور بود همچنانکه پیامبر ص فرمود و گریه کرد و همه تعجب کردند یعنی چه مگر می شود؟

ب ))) دوران جوانی :دوره دوم دوره بیست و پنج ساله بعد از وفات پیامبر ص تا حکومت امیر المومنین ع است . جوان - بالنده- عالم و شجاع است - در جنگها شرکت می کند- در کارهای بزرگ دخالت می کند- همه او را به عظمت می شناسند- نام بخشنده ها که می آید همه چشمها بسوی او بر می گردد . در هر فضیلتی در میان مسلمانان مدینه و مکه هر جاییکه موج اسلام رفته است مثل خورشیدی می درخشدهمه برای او احترام قائلنددر مقابل او تعظیم ... می کنند و نام آنها را بعظمت می آورند. جوان نمونه دوران محترم پیش همه . اگر آن روز کسی می گفت که همین جوا به دست همین مردم کشته خواهد شد هیچ کس باور نمی کرد. ( ولی با نهایت تاسف می بینیم که این گونه شد!).

ج))) دوره غربت:دوره سوم - دوره بعد از شهادت امیرالمومنین ع است یعنی دوره غربت اهل بیت ع امام حسن ع و امام حسین ع باز در مدینه اند. امام حسین ع بیست سال بعد ازاین مدت بصورت امام معنوی همه مسلمانان - مفتی بزرگ همه مسلمانان - مورد احترام مسلمانان - محل ورود و تحصیل همه- محل تمسک و توسل همه کسانیکه می خواهند به اهل بیت اظهار ارادتی بکنند در مدینه زندگی کرده است شخصیت محبوب- بزرگ- شریف- نجیب- اصیل و عالم. او به معاویه نامه می نویسد نامه ای که هرکسی به هر حاکمی بنویسد جزایش کشته شدن است. معاویه با عظمت تمام این نامه را می گیرد و چیزی نمی گوید.

اگر در همان اوقات هم کسی می گفت که در آینده نزدیکی این مرد محترم- شریف- عزیز- نجیب که مجسم کننده اسلام و قران در نظر هر بیننده است- ممکن است بدست همین امت قران و اسلام کشته بشود آن هم با آن وضع - هیچ کس تصور هم نمی کرد اما همین حادثه باور نکردنی - همین حادثه عجیب و حیرت انگیز - اتفاق افتاد. چه کسانی کردند؟ همانهایی که بخدمتش می آمدند و سلام و عرض اخلاص هم می کردند . این یعنی چه؟ معنایش این است که جامعه اسلامی در طول این پنجاه سال از معنویت و حقیقت اسلام تهی شده است ظاهرش اسلامی است اما باطنش پوک شده است خطر این جاست.

سخنان از روی آگاهی و درد مقام معظم رهبری هشداری است هم به متولیان مردم - هم به مسولان حکومتی و هم بخود مردم . ایشان دغدغه آن را دارند که باز هم تاریخ تکرار شود و کسی از عاشورا عبرت نگرفته باشد!

اقتباس از: سخنان مقام معظم رهبری - هفته نامه صبح صادق محرم ۱۳۷۷ ش ۴۴ ص۲

شمع می میرد و پروانه می سوزد

تا آن عهد جاودانه شود عهدی که

آتش او با بالهای ما بسته است .

دیدیم که دوستش می داریم

آن همه که آفتابگردان

آفتاب را و آن همه

که دریا ماه را و او نیز

ما را دوست میدارد

آن همه که لفظ معنا را

                                  رهبرا : پا در رکابیم هر زمان امر کنی

                                  تا پای جان با شعار هیهات من الذله

                                  تا رفع فتنه از عالم می جنگیم.

                                  از کشته شدن - قطع عضو- اسارت و

                                  شکنجه شدن و ... ترسی نداریم که

                                  این عشق ماست.

 

                                                التماس دعا